‘Een kleine wandeling, maar een groot geluksmoment’
Het is maandagochtend bij J.W. Andriessen in Borculo. Dat betekent een goede start van de week met de vaste wandelgroep. Rond tien uur verzamelen zo’n elf enthousiaste vrijwilligers zich in de hal, klaar om samen met bewoners op pad te gaan. Maar voordat de eerste stap wordt gezet, gebeurt er altijd iets herkenbaars. In de groepsapp vliegen de berichten heen en weer: “Blijft het droog?” of “Neem toch maar een jas mee!”. Ook Buienradar wordt gecheckt.
Het weer mag dan soms onzeker zijn, de gezelligheid is dat zeker niet.
Eerst koffie, dan op pad
De ochtend begint met een kop koffie samen. Even bijpraten, lachen en de route bespreken. Daarna trekken de vrijwilligers hun veiligheidshesjes aan, want veiligheid staat voorop. Dan is het tijd om te gaan. Een vrolijke stoet van bewoners en vrijwilligers trekt door de buurt: een mooi gezicht.
Iedere week een andere route
Elke maandag kiest de wandelclub een andere route en elke keer is er weer wat nieuws te zien. Alle tuinen worden bekeken: “Kijk eens hoe mooi die rozen nog bloeien!”, “De nieuwbouw schiet op” en soms klinkt het: “O ja, kijk eens, dat huis staat leeg.” Er is altijd iets om over te praten en dat maakt elke wandeling anders. Het tempo? Heel ontspannen. Het gaat niet om snelheid, maar om samen genieten.
Vrijwilligers maken het verschil
De vrijwilligers duwen de rolstoelen, bieden een arm voor steun en zorgen dat iedereen zich veilig en welkom voelt. Dankzij hun inzet is maandagochtend een moment van gezelligheid om naar uit te kijken voor de bewoners. De ochtend wordt afgesloten met koffie en een gezellig praatje. Het wekelijkse wandelmoment laat zien hoe krachtig kleine gebaren kunnen zijn.
